یک هفته سخت گذشت...

سلام چندوقتی هست که بازدیدکنندگان اینجا خیلی کم شده... من هم تصمیم گرفتم که دیگه اینجا ننویسم و وبلاگ نویسی رو کنار بگذارم مگر اینکه شما بخواهید. الان هم اگه میخواهید ادامه بدهم دروبلاگهایتان از اینجا حمایت کنید وبه دوستان تان اینجارومعرفی کنید اگر که نمیخواهید اینکار بکنید خدا نگهدار تان.

سلام ... واقعا که شما بلاگی ها خیلی نامردید.... مگه من چی ازتون خواسته بودم؟ اصلا مگه اون کارچقدرارزش داشت که حاضرنشدید انجامش بدید؟ هیچکس منو دوست نداره... خب اگه منو دوست ندارید میروم... شماهم بمونید وبرید پستای خانم...روبخونید وبگیدبه به وچَه چَه... یعنی من انقدرکم ارزشم که حتی یه نظربزارید بگید ...

به نام حضرت حق... سلام... امروزمتوجه شدم فقط۷دوست خوب دارم:بهارپاتریکیان،افشین،سویل،مسعود،علیرضاامیدیان نسب،حوری دخت وبه خصوص مجتبی مطوری. حرف های شما باعث شدکه این وبلاگ راحذف نکنم ولی به زودی تغییراتی اساسی دراین وبلاگ خواهم داد. راستی برد ایران درمقابل کره راتبریک وایام سوگواری امام حسین راتسلیت ...

سلام به یاسان خوش آمدید.امیدوارم دراین وبلاگ دوستان خوبی برای هم باشیم وهیچ وقت همدیگه رو ترک نکنیم. وبهمون خوش بگذره.

عجیب است.. همه چیزعجیب است خاطرات عجیب است زندگی عجیب است مثل اسب که نجیب است شایدمن اشتباه کنم اشتباه من هم عجیب است این که ارزش واقعی یک لحظه را تازمانی که به یک خاطره تبدیل شود نمی فهمیم خیانت است خیانت درلحظه خاطرات خیلی عجیبند گاهی می خندیم به روزهایی که گریه میکردم وگاهی گریه می کنیم به روزهای...

عجب تجربه ی عجیبی ست این جوراب شستن کلا یه حس خوبی به آدم میده.من هیچ وقت جوراب نشستم یاماشین لباس شویی گرامی می شست یا مادرگرامی البته این تصویر به من ربطی نداره!!!!!!